Europese Commissie - EU KIDS ACT - Kenniscentrum Data & Maatschappij

Samenvatting

De Europese Commissie heeft de EU KIDS-wet voorgesteld, een verordening inzake de onlineveiligheid van kinderen. Hierin wordt een geharmoniseerde minimumleeftijd van 15 jaar vastgesteld voor eigen accounts op sociale netwerken en platforms voor het delen van video’s. Daarnaast worden bindende ontwerpverplichtingen opgelegd aan platforms, games, app-winkels en AI-chatbots, en wordt EU-gecertificeerde, privacybeschermende leeftijdsverificatie de standaardmethode om aan de voorschriften te voldoen. Het voorstel bouwt voort op de Digital Services Act (DSA) en de AI Act en maakt gebruik van de handhavingsstructuren daarvan, maar gaat wel verder dan beide beleidskaders.

Wat: Wetsvoorstel

Voor wie: beleidsmakers, bedrijven en burgers

URL : https://commission.europa.eu/news-and-media/news/eu-kids-act-helping-children-navigate-safer-online-world-2026-09-17_nl

Aandachtspunten voor stakeholders in Vlaanderen:

Vlaamse regering: Het voorstel stelt één EU-brede minimumleeftijd vast voor autonome accounts, namelijk 15 jaar voor platforms die onder de regeling vallen. Dit zal waarschijnlijk voorrang krijgen boven de Vlaamse minimumleeftijd van 13 jaar voor "schadelijke“ sociale media, die in april 2026 werd aangekondigd en door de Vlaamse Mediawaakhond moet worden gehandhaafd. De Vlaamse aanpak moet daarom worden afgestemd op de onderhandelingen op Europees niveau. De eigen bevoegdheid van Vlaanderen op het gebied van media en de afstemming met het federale niveau (dat de voorkeur gaf aan een centrale methode voor leeftijdsverificatie, zoals itsme of MyGov.be) zullen moeten worden verduidelijkt.
Federale en Vlaamse overheid: Lidstaten moeten zorgen voor een gratis EU-oplossing voor leeftijdsverificatie en een privacyvriendelijke manier waarop voogden hun ouderlijke verantwoordelijkheid kunnen aantonen aan de hand van authentieke bronnen (art. 31). Zij moeten tevens binnen 12 maanden na de inwerkingtreding een nationale strategie indienen inzake ondersteuning, hulplijnen en digitale geletterdheid (art. 33). Beide taken raken zowel de federale als de Vlaamse bevoegdheden.
Bedrijven (platforms, gamestudio’s, app-ontwikkelaars, chatbot-aanbieders): Kleine en micro-ondernemingen zijn niet vrijgesteld. Studio’s en app-ontwikkelaars die voorheen buiten de DSA-regels inzake minderjarigen vielen, krijgen nu te maken met ontwerpverplichtingen en vereisten inzake hulpmiddelen voor voogden. Gamestudio’s die geen platforms zijn, vallen onder het toezicht van de autoriteit van de lidstaat waar zij hun hoofdvestiging hebben (art. 34, lid 5), wat voor Vlaamse studio’s neerkomt op een Belgische autoriteit. Die autoriteit moet nog worden aangewezen. App-ontwikkelaars zullen afhankelijk zijn van leeftijdsclassificaties op app-store-niveau en van toekomstige gedragscodes.
Overheidsinstellingen en onderwijs: Diensten die worden beheerd door onderwijsinstellingen en diensten die uitsluitend door overheidsinstanties worden gebruikt, zijn vrijgesteld (art. 2, lid 4). Scholen, jeugdwerk, bibliotheken en culturele instellingen die tieners via sociale media bereiken, moeten ervan uitgaan dat kinderen jonger dan 15 jaar geen eigen accounts hebben. Publieke communicatiestrategieën voor jongeren moeten mogelijk worden verlegd naar andere kanalen.
Het maatschappelijk middenveld en ouders: Kinderen en voogden kunnen klachten indienen en non-profitorganisaties machtigen om namens hen op te treden (art. 21). De verordening wordt ook toegevoegd aan de richtlijn inzake collectieve vorderingen, wat de weg vrijmaakt voor collectieve rechtsmiddelen (art. 41).

Voor het volledige artikel, zie de ENG-samenvatting.