In deze sessie bespraken we digitale soevereiniteit als de mate waarin een organisatie controle heeft over zijn data en digitale technologieën. Binnen Europa neemt de aandacht voor digitale soevereiniteit exponentieel toe, denk maar aan het recente technologische soevereiniteitspakket. Veel heeft te maken met plotse beslissingen van de huidige Amerikaanse administratie, zoals de recente beslissing om bepaalde AI-modellen niet aan te bieden buiten de Verenigde Staten. In het lerend netwerk ‘Wat drijft de roep om digitale soevereiniteit’ discussieerden Dennis Vanden Auweele (Kenniscentrum Data & Maatschappij), Kristof Tuyteleers (DNS Belgium), Benjamin Baelus (Microsoft België en Luxemburg) en Steven Vermeulen (Digitaal Vlaanderen) over de drijfveren van Europese organisaties om meer in te zetten op digitale soevereiniteit.
De zes voornaamste takeaways:
- Een fundamentele shift voltrekt zich naar meer nadruk op strategische onafhankelijkheid omdat de dominantie van Amerikaanse hyperscalers als problematisch wordt ervaren.
- De droom vertalen naar de daad botst op praktische bezwaren, zoals kosten en het verlies van functionaliteit en schaalbaarheid.
- De Europese markt voor digitale oplossingen is niet volledig equivalent aan de hyperscalers, maar wordt onderschat.
- Strategische onafhankelijkheid vereist andere architectuurkeuzes: niet langer een nadruk op integratie, maar op diversificatie, hybride oplossingen en fallbackscenario’s.
- Hyperscalers*, zoals Microsoft, optimaliseren hun diensten als reactie op het toenemend belang aan controle en onafhankelijkheid.
- De Vlaamse overheid kiest in de Vlaamse cloudstrategie voor een risicogebaseerde oplossing die balanceert tussen efficiëntie en controle.
*Hyperscalers zijn zeer grote technologieleveranciers, vooral van IT-infrastructuur. Denk hierbij aan Microsoft, Google, Amazon, Meta en Apple.